Początki Orkiestry Dętej w Łubnicach sięgają lat siedemdziesiątych XIX wieku, gdzie według wspomnień przekazywanych z pokolenia na pokolenie właśnie wtedy niejaki Wojciech Polus z Koloni Dzietrzkowice założył w Łubnicach zespół. Brak wiarygodnych dokumentów na ten temat nie pozwala, aby ta data była datą, która zapoczątkowała istnienie Orkiestry Dętej w Łubnicach.
Za datę powstania Orkiestry Dętej w Łubnicach uważa się rok 1916, kiedy to mieszkaniec Wójcina – Józef Mendel młody, zapalony muzyk, organizuje w niedzielne popołudnie 12 młodych ludzi, chcących się uczyć grać na instrumentach. Koszt nauki i zakup nut wynosi 1 rubla miesięcznie od każdego adepta muzykowania. Instrumenty każdy z chętnych, musiał posiadać własne. Zajęcia odbywały się trzy razy w tygodniu.
Są to dane z Kroniki Orkiestry Dętej zebrane po II wojnie światowej. Pragnę w tym miejscu zaznaczyć, że imię pana Mendla jest nieprawidłowe. Poszukując zdjęć związanych z osobą założyciela orkiestry, dotarłem do Pana Zbigniewa Mendla – mieszkańca Żytniowa (gm. Rudniki). Pan Zbigniew Mendel poinformował mnie, że wyżej wspomniany Józef Mendel nosił imię Piotr i był jego ojcem. Pan Zbigniew potwierdza również, że ojciec jego Piotr był założycielem orkiestry dętej w Łubnicach i następnie po przeprowadzce do Żytniowa został kapelmistrzem Orkiestry Dętej 27 pułku piechoty w Częstochowie. Uważam, że są to jak najbardziej wiarygodne informacje, które pozwalają na zmianę imienia Pana Mendla.
Piotr Mendel
Powstanie Zespołu w czasie, kiedy Polska nie istnieje na mapie świata, a już 3 rok trwają działania wojenne, dowodzi dużej potrzeby muzykowania w śród młodych ludzi w Łubnicach, oraz tworzenia jego trwałych form. Oficjalną działalność zespół rozpoczyna po 3 latach nauki, już w niepodległej Polsce w 1919 roku. Wiek muzykantów to 18 – 20 lat. Orkiestra zaczyna intensywnie i wszechstronnie rozwijać swoją działalność. Gra na zabawach tanecznych, weselach, i pogrzebach oraz na uroczystościach kościelnych i państwowych.
Po sześciu latach pracy tj. 1922 roku Piotr Mendel opuszcza zespół przenosząc się do Żytniowa, gdzie po parcelacji tamtejszego dworu nabywa gospodarstwo rolne i zamieszkuje na stałe a kierownictwo Orkiestry obejmuje jego wychowanek, robotnik rolny Antoni Kawalec – Jędrasik z Łubnic.
Za kapelmistrzostwa Antoniego Kawalca – Jędrasika zespół systematycznie powiększa swój stan osobowy, który wzrósł do 25 osób. Podniósł się również znacznie poziom artystyczny zespołu, mimo że częste powoływanie muzykantów do wojska komplikowało znacznie działalność muzyczną zespołu. Antoni Kawalec Jędrasik na trwałe wpisał się w historię zespołu i poniósł na tym polu olbrzymie zasługi. W roku 1936 opuszcza on Łubnice i emigruje za chlebem do Francji. Przed jego wyjazdem jak i po jego wyjeździe wyjechali do Francji jeszcze inni muzycy, np: Stefan Baniak, Piotr Falarz, Antoni Podgórski. Kierownictwo po Antonim Kawalcu – Jędrasiku przejmuje jego uczeń Antoni Glapa, doszkolony w orkiestrze wojskowej 44 pułku piechoty w Równem.
Dużą pomocą – głównie finansową w okresie międzywojennym służył Orkiestrze ks. Alojzy Halama.
We wrześniu 1939 roku Łubnice zajmują hitlerowcy. Orkiestra zawiesza swą działalność nie chcąc działać dla Niemców. Dzięki ofiarności orkiestrantów na czele z Antonim Glapą zabezpieczona zostaje część instrumentów oraz nut. Pomimo wysiedlenia w rok później przetrwały one aż do wyzwolenia. Niestety nie udało się uchronić większości dokumentów i nut orkiestry dlatego też dane z okresu międzywojennego są tak skromne.
Pierwsze zdjęcie Orkiestry po II wojnie Światowej 1946/1947
U dołu od lewej: Polowy Jan, Skał Władysław Kabalec, Polus Bolesław, Filecki, Strzałą Tadeusz, Kaczor Marian, Grela Kazimierz, II rząd od lewej: Glapa Antoni, Faryś Stanisław, Szul Franciszek, Kubiak Stanisław, III rząd od lewej Wydmuch Jan, Glapa, Maciejewski Franciszek (nie grał w orkiestrze), Faryś Feliks, Polowy Władysław.
W niedługim czasie po wyzwoleniu, po powrocie mieszkańców do Łubnic Antoni Glapa zwołuje orkiestrantów i po sześcioletniej przerwie zespół wznawia swoją działalność. Powyciągano z kryjówek instrumenty i nuty i zaczęła się ponownie działalność która trwa nieprzerwanie po dzień dzisiejszy.
Już 1 maja Orkiestra bierze udział w manifestacji w pobliskiej Byczynie z okazji powrotu ziem zachodnich do macierzy, a w kilka miesięcy później jako jedyny zespół w dożynkach wojewódzkich.
Po 2 letniej pracy z zespołem Antoni Glapa przekazuje batutę kapelmistrza Bolesławowi Polusowi, który prowadzi zespół do roku 1968. Zabiera się on od samego początku energicznie do pracy efektem czego jest wyszkolenie 12 młodych muzyków z czego 8 gra w Łubnicach a pozostała czwórka muzykuje w innych rejonach kraju.
Pomimo wielu trudności, m.in. brak odpowiedniej bazy lokalowej do odbywania prób oraz środków finansowych na zakup nowych i remont starych instrumentów Orkiestra stale podnosi poziom swoich umiejętności muzycznych. 05.02.1959 roku Orkiestra Dęta z Łubnic zostaje zarejestrowana w wydziale kultury PPRN w Wieruszowie. Fakt ten nie poprawił od razu trudnej sytuacji finansowej orkiestry oraz nie rozwiązał problemu z materiałem nutowym. Trudności te stopniowo pokonywano. Przybywało instrumentów, wzbogacano repertuar muzyczny a zespół coraz częściej prezentował swe umiejętności muzyczne, uświetniając swymi występami gminne, a następnie gromadzkie oraz powiatowe uroczystości państwowe oraz uroczystości lokalne i kościelne. W 1962 orkiestra odnosi pierwszy poważny sukces rangi powiatowej, zajmuje I miejsce w powiatowych eliminacjach orkiestr dętych w Wieruszowie, a rok później w Kutnie na 14 orkiestr, Orkiestra Dęta z Łubnic zajmuje 5 miejsce i otrzymuje nagrodę – adapter.
Wyróżnieniem dla orkiestry przez Wydział Kultury i Sztuki w Łodzi było uczestnictwo w powitaniu radzieckiego kosmonauty w Sieradzu.
W czasie prowadzenia Orkiestry Dętej przez Bolesława Polusa patronat nad orkiestrą objęła Łubnicka Ochotnicza Straż Pożarna, natomiast faktyczną pomoc okazuje Orkiestrze w tym czasie Spółdzielnia Pracy Krawców „Pionier”, która wspiera ją finansowo i zabezpiecza transport na występy, konkursy i przeglądy, oraz Prezydium Gromadzkie Rady Narodowej zabezpieczające środki finansowe na zakup nowych instrumentów i materiałów nutowych.
1 kwietnia 1968 roku przynosi kolejną zmianę kapelmistrza. Z przyczyn osobistych z kierowania Orkiestrą rezygnuje Bolesław Polus a jego obowiązki przejmuje Tadeusz Strzała.
Tadeusz Strzała
W pierwszych miesiącach kapelmistrzostwa Tadeusza Strzały Orkiestra Dęta na eliminacjach międzypowiatowych w Łasku nagrodzona została „Dyplomem Uznania” za doskonałe przygotowanie i wykonanie utworów, a kilka miesięcy później zdobyła II lokatę na Przeglądzie Powiatowym w ramach I Ogólnopolskiego Festiwalu Amatorskich Orkiestr Dętych.
W roku 1969 zespół liczył 24 członków i 9 uczniów. W międzyczasie następowały w Orkiestrze poważne zmiany kadrowe. Odchodzili muzykanci w starszym wieku a ich miejsce zajmowała młodzież. Pomimo znacznej rotacji instrumentalistów Orkiestra nie obniżyła swojego poziomu, a wręcz przeciwnie, czego potwierdzeniem jest I miejsce w Powiatowym Przeglądzie Orkiestr Dętych w Wieruszowie.
Rok 1972 – kolejny liczący się sukces Orkiestry, I miejsce w II Wojewódzkim Konkursie Orkiestr Dętych o „Srebrną Buławę Tamburmajora” w Sieradzu. W konkursie brało udział 18 zespołów. 23.05.1972 roku orkiestra zostaje zaproszona do Kutna na koncert galowy, gdzie została wręczona nagroda w postaci buławy. Na III Wojewódzkim Konkursie Orkiestr Dętych, zorganizowanym w dn. 04.11.1973 w Szadku Orkiestra Zajmuje ponownie I miejsce, otrzymując na stałe przechodnią buławę tamburmajora, oraz nagrodę pieniężną ufundowaną przez Wojewódzki Zarząd OSP w Łodzi.
Szczególnego zaszczytu dostąpiła Orkiestra w dn. 27.01.1974 roku, gdzie wzięła udział w uroczystym koncercie zorganizowanym z okazji 29 rocznicy wyzwolenia Łodzi, koncertując w Filharmonii Łódzkiej.
2 czerwca 1974 roku Orkiestra bierze udział w I Międzywojewódzkim Festiwalu Orkiestr Dętych Polski Południowej, który odbył się w Pińczowie. Za udział w festiwalu zespół otrzymał cenną nagrodę w postaci instrumentów dętych, piękny puchar oraz list pochwalny Zarządu Głównego w Warszawie.
8 czerwca 1975 roku w Pułtusku odbywa się III ogólnopolski Festiwal orkiestr dętych w którym Orkiestra Dęta z Łubnic również występuje otrzymując nagrody ufundowane przez Zarząd Główny OSP oraz Zarząd Wojewódzki OSP w Łodzi
W roku `1976 zespół bierze udział w Festiwalu zorganizowanym w Gołuchowie, gdzie otrzymuje w nagrodę piękny puchar i dyplom.
W 1975 roku Orkiestra uświetnia setną rocznicę powstania OSP w Kępnie, a w roku 1979 taką samą uroczystość w Laskach.
Orkiestra Dęta OSP Łubnice na obchodach 100lecia OSP w Kępnie
Orkiestra Dęta OSP Łubnice na obchodach 100lecia OSP w Kępnie
W 1978 roku Zarząd Wojewódzki OSP w Kaliszu deleguje Orkiestrę dętą z Łubnic na Międzywojewódzki Przegląd Orkiestr dętych, który odbywa się 18 czerwca tegoż roku. Na 11 zespołów zakładowych i zawodowych Orkiestra z Łubnic jako jedyna wiejska zajęła IV miejsce. Zarząd Wojewódzki w Kaliszu docenił wysiłek Orkiestry i przyznał nagrodę w wysokości 25.000 zł na zakup instrumentów.
25 listopada 1979 roku Orkiestra bierze udział w Wojewódzkim Przeglądzie Orkiestr Dętych w Ostrowie Wielkopolskim, gdzie zajmuje III miejsce. 17 maja zespół koncertuje na ulicach Kalisza gdzie zyskuje powszechny aplauz publiczności.
Lata Osiemdziesiąte to całe pasmo sukcesów orkiestry. Czołowe miejsca na corocznych przeglądach są uwieńczeniem ciężkiej pracy jaką cały zespół wkładał w przygotowanie się do konkursów.
W 12 grudnia 1981 roku Orkiestra uczestniczy w II Przeglądzie Chórów i Orkiestr w Ostrowie Wielkopolskim gdzie otrzymuje wyróżnienie i puchar.
W tym samym roku orkiestra uczestniczy w Międzywojewódzkim przeglądzie Orkiestr Dętych OSP w Wałbrzychu, gdzie również otrzymuje dyplom.
Dwa lata później w 1984 roku Orkiestra zdobywa pierwszą nagrodę w III Przeglądzie Amatorskich Orkiestr OSP.
Orkiestra nadal uczestniczy w uroczystościach kulturalnych, państwowych i kościelnych obchodząc kolejne jubileusze swojego istnienia.
Jednak największym jubileuszem był jubileusz z okazji 80 lecia istnienia orkiestry który odbył się w 28. kwietnia 1996 roku a był on połączony z IX Wojewódzkim Przeglądem Orkiestr Dętych OSP. Gdzie na 13 orkiestr, Orkiestra Dęta z Łubnic zajmuje 6 miejsce.
1996 rok Łubnice IX Wojewódzki Przegląd Orkiestr Dętych – Orkiestra Dęta Łubnice
IX Wojewódzki przegląd jest ostatnim przeglądem Orkiestry pod batutą Pana Tadeusza Strzały. Wiek i choroba nie pozwalają dalej czynnie Panu Tadeuszowi prowadzić orkiestry.
W roku 1998 zarząd orkiestry z prezesem Tadeuszem Głowackim na czele rozpoczyna poszukiwania następcy długoletniego kapelmistrza.
Wybór pada na nauczyciela muzyki z miejscowej szkoły podstawowej, absolwenta Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Kaliszu mgr Artura Krzęcia.
Po długich namowach 01.10.1999 roku Artur Krzęć godzi się na objęcie posady kapelmistrz Orkiestry Dętej OSP w Łubnicach.
mgr Artur Krzęć
Nowy kapelmistrz od samego początku zabiera się ciężko do pracy, czym zdobywa sobie wielu zwolenników. Wprowadza dyscyplinę i punktualność oraz jest otwarty na wszelkie propozycje ze strony orkiestry. Wprowadza również cały zestaw perkusyjny na którym obsadza dotychczasowego trębacza Lucjana Przybyłę. Angażuje również werblistki do grania w utworach koncertowych na różnego rodzaju instrumentach perkusyjnych (marakasy, grzechotki, tamburyna) aby wzbogacić sekcję perkusyjną co też okazuje się trafionym pomysłem.
Pierwszym trudnym zadaniem z jakim przyszło mu się zmierzyć nowemu kapelmistrzowi był Rejonowy Przegląd Orkiestr Dętych w Pajęcznie, gdzie po roku pracy z orkiestrą Artur Krzęć odnosi pierwszy poważny sukces: zajmuje z orkiestrą I miejsce w Rejonowym Przeglądzie Orkiestr Dętych w Pajęcznie i otrzymując dyplom i puchar oraz nominację do I przeglądu województwa łódzkiego „Złota Lira” gdzie w 2000 roku zajmuje II miejsce.
 
08.06.2003 orkiestra uczestniczy w II Przeglądzie Orkiestr dętych województwa łódzkiego w Sieradzu gdzie zdobywa wyróżnienie.
01.03.2005 roku Łubnicka Orkiestra dęta zostaje zaproszona do Parlamentu RP na koncert z okazji obchodów Dni Straży Pożarnej. Oprócz samego koncertu w Parlamencie RP, członkowie orkiestry zwiedzali Pałac Prezydencki oraz Sejm i Senat RP.
 |
|
